Als... de film

Een middelbare schoolklas gaat op kamp en ontmoet in een bos een wat zonderlinge jongen. Hij blijkt samen met zijn moeder in een afgelegen huisje te wonen. Waarom leven zij zo afgezonderd?

Cast

Laurian Serno, Lavita Werner, Jurre Pronk, May Sommer, Merle Hendriks, Jay Pothof, Anne Fleur Lausberg, Amelie Buckow, Vera Peetoom, Morena Brouwers, Thijs Frankfort,Claire Schuyffel, Thiago Klijnsma, Febe Kraan, Fatima Khanfourd, Carin Baars, e.a.

Info

Geregisseerd door:
Hans Pronk

Geschreven door:
Kevin Jansen & Hans Pronk

Geproduceerd door:
Glenn Abbink & Hans Pronk



De opnames van Als… de film zijn onlangs afgerond. De film wordt geregisseerd door Hans Pronk en de opnames vonden plaats in Vught, Oss en Hoog Soeren. Pronk schreef het scenario samen met de 17 jarige Kevin Jansen. Het thema is pesten: wat kunnen de gevolgen zijn op latere leeftijd als je vroeger gepest bent? Dit onderwerp hebben de makers gegoten in de vorm van een spannende jeugdfilm.


Blog Hans Pronk (regisseur)

Een film is een vormgegeven grondgedachte. De idee op zich is abstract, filosofisch. Maar de vorm moet de ander beroeren, ontroeren, aan het nadenken zetten. De vorm moet vragen oproepen en uiteindelijk leiden tot de vraag: wat doet deze film met mij?

Het creatieve proces is voor mij een zenuwslopende worsteling. Doe ik het wel goed? Wat vinden anderen ervan? Hoe moet ik mijn verhaal vertellen? Bereik ik de emotionele beleving van de kijker? Ondersteunt de door mij gekozen vorm dat wat ik een ander wil meegeven?

De invalshoek die ik gekozen heb om de idee uit te werken is vervreemding. Kom maar los van die werkelijkheid, van de menselijke logica, van het welhaast verplichte consequent moeten zijn, van het mechanisme ‘wat zou ík doen’. Als de toeschouwer daar in kan meegaan, dan overstijgt hij zichzelf.

In het begin was het mijn taak om alle crew- en castleden in mijn zienswijze te laten meegaan. Dat viel niet mee. Iedereen leek tegen; iedereen had opmerkingen die verwezen naar het onrealistische van handelingen of teksten. Toch heb ik doorgezet. Want hoe anders laat ik zien wat pesten met je kan doen? Hoe anders toon ik een beschadigde persoonlijkheid, de kwetsbaarheid van de menselijke geest?

Uiteindelijk gingen alle acteurs mee in mijn gedachtewereld. Repetitie na repetitie groeiden ze in hun personage en kwamen ze los van realisme. Ze ontstegen hun eigen ik. En ik voelde meer en meer de ruimte die ik van ze kreeg om mijn visie vorm te geven.

Tijdens de draaidagen bleek dat we een fantastisch team vormden: organisatorisch, creatief en interpersoonlijk. Ik heb me volledig kunnen richten op het regisseren, op het vormgeven van de vele ideeën. Geen andere beslommeringen dan me richten op de regie.

Op een rustig moment voor mij heb ik me even teruggetrokken, met het scenario. Ik raakte ontroerd door de geweldige inzet van zovele medewerkers en acteurs. Ik stond niet alleen. Eenieder bracht zijn talent of expertise in om van mijn idee onze film te maken.

Daar dankt deze nukkige, strenge, doordravende en veeleisende regisseur iedereen voor, vanuit de grond van zijn hart.

 Social media